Verbindend communiceren

Weerstand is als een hondje hebben

Een tijdje geleden was ik met mijn zus in de schouwburg bij een prachtig seminar van Jaap Bressers. Aandacht geven en van betekenis zijn in soms kleine alledaagse dingen. Inspirerende man met heerlijke humor en verhalen.

Een verhaal ging over een oudere mevrouw die in het ziekenhuis kwam met een gebroken heup. De bedoeling was dat deze vrouw een aantal dagen in het ziekenhuis moest blijven om aan te sterken, maar de vrouw bood weerstand en wilde maar een ding en dat was ‘naar huis’. De mensen in het ziekenhuis wilde graag weten hoe het kwam dat deze mevrouw ‘blijkbaar’ in de war was.
Er werd een onderzoeksteam samen gesteld en vanuit verschillende disciplines werd er onderzoek gedaan en de vrouw bleef herhalen dat ze graag naar huis wilde.

Ze kwamen er achter wat er aan de hand was toen de vrouw terloops aan een van de onderzoekers vertelde dat ze graag naar huis wilde omdat ze thuis gevallen was en er daardoor glas op de grond was gevallen en haar hondje zolang op de wc hadden opgesloten. Ze wilde graag naar huis om haar hondje eten en drinken te geven en uit te laten. Toen hebben ze de buren gebeld en die hebben de zorg voor het hondje overgenomen en de vrouw had rust. Tot zover het verhaal.

Als je in het dagelijks leven te maken hebt met mensen die weerstand bieden, dan hebben ze ook een ‘hondje’. Iets waar ze zich zorgen over maken. Kan je dan de verbinding maken en echt ‘achter de woorden’ te luisteren, waar het de ander echt om te doen is?
Misschien niet altijd makkelijk maar als het lukt kun je echt iets voor de ander en jezelf betekenen.

 

Share Button

Copyright © 2015 Marco Salentijn. Alle rechten voorbehouden.